عشق يه موهبت الهيه...يه فرصته كه فقط يه بار براي هر كسي پيش مي ياد و اينكه ما چقدر از اين فرصت استفاده مي كنيم آيا قدرشو مي دونيم يا نه بستگي به شخصيتمون داره...عشق در وهله اول مخربه...اين ماييم كه بعد از خرد شدن بايد بر ويرانه ها بنايي بسازيم كه "خالي از خلل" باشه...اما بعضي از ما آدما به جاي استفاده از اين موقعيت براي شناخت خودمون...برطرف كردن عيوبمون...ساختن يه شخصيت متعالي اونو با عشقهاي پوشالي مثل عشق به پول، پست و مقام و ...اونو خرابش مي كنيم

Angel

از کتاب "آوازهايی که مادرم به من آموخت نوشته رابرت ليندزی 

آدم خوب يا بد وجود ندارد، بعضی کمی خوبتر يا کمی بدترند، اما عامل تحريک همه بيشتر سوءتفاهم است تا سوءنيت، يک‌جور نابينائی نسبت به آنچه در قلبهای يکديگر می‌گذرد. هيچکس ديگری را به ديده واقعيت نمی‌بيند بلکه همه از محدوده نقصهای ضمير و نفس خود به ديگران می‌نگرند. ما همه در زندگی خود يکديگر را همين‌طور می‌بينيم. خودبينی، ترس، هوس و رقابت (تمامی اين کژيهای درون نفس ما) ديدگاه ما را نسبت به ديگران تشکيل می‌دهد. به تمامی اين کژيهای نفسانی خود، کژيهای نفسانی ديگران را نيز اضافه کن و آن وقت خواهی فهميد که از پس چه شيشه تار و ماتی به يکديگر می‌نگريم. اين شرايط در تمامی روابط زندگی موجود است مگر در يک مورد نادر، يعنی هنگامی‌که دو نفر نسبت به يکديگر چنان عشق عميقی احساس کنند که تمامی اين لايه‌های کدر و مات در مقابل آن بسوزد و فرو ريزد و آن‌دو قلب‌های برهنه يکديگر را ببينند...

 

Amundson

 

روز ميلاد پيامبر

روز ميلاد برگزيده برگزيدگان رو تبريك مي گم

هميشه به اين فكر مي كردم كه چرا بايد پيامبر ما آخرين پيامبر باشه؟ چند شب پيش تو خواب مي ديدم كه دارم به يه راهب يهودي مي گم كه هر پيامبر يه نور تك فامه وقتي اين نورهاي تك فام در كنار هم قرار مي گيرن تبديل مي شن به نور سفيد....براي گرفتن جوابم وقتي به قرآن مراجعه مي كنم مي بينم كه خدا براي گرفتن عهد از قوم يهود فرشته ها رو مي فرسته كه كوه طور رو روي سر بندگان بهونه گيرش بگيرن و اونا از ترس جونشون به خدا ايمان مي يارن...اما وقتي به ما مي رسه مي گه

لا اكراه في الدين قد تبيين الرشد من الغي

هيچ اجباري در دين نيست .راه رستگاري از گمراهي تبيين شده است

اسلام رو به خاطر همين اصلش قبول دارم و از اينكه مسلمونم و پيامبرم كامل كننده بقيه نورهاي تك فامه به خودم افتخار مي كنم...از اينكه خدايي دارم كه براي ما اينقدر ارزش قايله از شوق دوست دارم كه جونمو فداش كنم

Angel

عشق هدف نیست...مقصد نیست...راه هم نیست...عشق منزلگاه است...

شاید بهتر باشه بگم عشق یه مرکبه...وسیله ای که با اون از عشق باید گذر کرد...در عشق ماندن جایز نیست...چرا که "همواره مرغی مهاجر باش"

 آغازگره...بدون اون نمیشه شروع کرد

عشق باید باشه هرچند نازلترین نوع دوست داشتنه...می گم نازل...چون یه حس غریزیه....تو وجود همه موجوداته...جماد...حیوان و در نهایت انسان....اون چیزی برای انسان کماله که همراه با تعقل باشه... دوست داشتن

 

Angel

آتشفشان خاموش

آتشفشانی که مدتها خاموش بود فوران کرد...گنجینه ای که سالها از آن نگهداری کرده بود با یک گردگیری بیرون ریخت...نه اینکه آنها بی ارزش و دور ریختنی باشند...نه ...او فقط نگهبان آنها بود

حالا بعد از این فعالیت آتشفشان باز هم خاموش خواهد شد...البته به چشم من و تو...او هنوز درون سینه اش گنجینه های فراوانی دارد که در بهترین فرصت عرضه خواهد کرد

Angel

ای صاحب کرامت شکرانه سلامت

 روزی تفقدی کن درویش بینوا را 

يا رب سببي ساز كه يارم به سلامت

باز آيد و برهاندم از بند ملامت

خاك ره آن يار سفر كرده بياريد

تا چشم جهان بين كنمش جاي اقامت

معامله

 نظر خیلی از خریدارها را توانسته بود به خود جلب کند..چند بار فروخته شده بود...ولی هر بار باز گشته بود...با وجود آنکه صاحب مهربانی نداشت ماندن پیش او را ترجیح می داد...به همین خاطر هم بود که او مجبور بود مطابق میل پرنده زیبا عمل کند...یعنی انتخاب را به عهده او گذاشت....

یک روز پرنده با دیدن خریدار شروع به بی تابی کرد...در قفس بالا و پایین می پرید...اما خریدار متوجه نشد...خود را به قفس می کوبید...اما هیچ فایده ای نداشت...خریدار پرنده دلخواه خود را یافت...دیگر هیچ راهی برای جلب توجه او نداشت...

موقعی که در آخرین لحظات که داشت از مغازه بیرون می رفت...صدای زیبایی  شنید....هنر پنهانی پرنده که خود نیز از آن بی خبر بود  به یکباره شکوفا شده بود...خریدار متمکن در مقابل بهای زیادی  که به فروشنده طماع داد  پرنده را با خود برد

Angel

عشق

عشق

صدای فاصله هاست

فاصله هایی

که غرق ابهامند

دلتنگی

ماهم این هفته برون رفت و به چشمم سالی است

نوروز با حافظ

جهانیان همه گر منع من کنند از عشق

من آن کنم که خداوندگار فرماید

تکلیف نوروزی

If ever you need me, I hope you let me know

هر آینه نیازمندم بودی , ای کاش که بگویی

 

No one ever said life would be easy

 کسی نگفته است که زندگی کار ساده ایست

 

And it seems so unfair sometimes

گاهی بسیار سخت و ناخوشایند مینماید

 

Yet life’s ups and downs

اما با تمام فراز و فرودهایش, زندگی

 

Make us better and stronger

از ما انسانی بهتر و نیرومند تر میسازد

 

even though we may not realize it  at the moment

حتی اگر در لحظه حقیقت آن را درنیابیم

 

Remember

به یاد آر ...

 

When you hurt, let the pain out

که در آزردگی, رنج از خود دور کنی.

 

When you’re sad, let the tears flow

در دلتنگی, بگذاری اشکهایت جاری شوند.

 

When you’re angry, release it

در خشم ,خود را رها سازی.

 

When frustration sets in, work it out

در ناکامی به خود چیره شوی.

 

Help yourself as much as you can

تا میتوانی یار خود باش

 

You can be your own best friend

میتوانی بهترین دوست خود باشی

 

But when you need to share your confusion, let me know

اما به هنگام آشفتگی مرا خبر کن

 

I try to know when to be there

میکوشم, بدانم چه وقت باید در کنارت باشم .

 

But I can’t always, unless you let me know

اما گاه ممکن نیست, پس خبرم کن.

 

Love is the greatest gift we can give to one another

عشق بالاترین هدیه است که میتوانیم به یکدیگر بدهیم.

 

And giving is one of the greatest joys life bestows upon us

و ایثار یکی از بزرگترین لذتهایی است که به ما ارزانی شده .

 

I’m here to give to you, whenever and for always

من اینجایم هر زمان و همیشه, تا هرآنچه دارم به تو هدیه کنم

 

لوری وایمر